Neden Hemşire oldunuz?

Hayaliniz miydi? 
Garanti iş için mi?
Maaşı için mi?

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,, pişman mısınız? yada memnun mu?

Köyde yetişmiş biriyim.

Köyde muhatap olunan meslekler bellidir. Okula gidersin öğretmen görürsün, hastaneye gidersin doktor hemşire görürsün. Bu kadar.

Bizim mühendisle, askerle, polis ile, hakim savcı kaymakam ile hiç yan yana gelme şansımız olmadı.

Okuyunca ne olacaksın dediklerinde hemşire doktor öğretmenden birini söylerdik , bunlar var sanırdık.

Neyse tıp kazanamadık, yazdık hemşirelik.

Memnun muyum evet memnunum.

Ancak bazen de hiç memnun olmadığım zamanlar oluyor;

Neden derseniz;

Memur değilim,
Şıkır şıkır giyinip işe gelemiyorum
İş çıkışı kendimi tanıyamıyorum
Aileme vakit ayıramıyorum
İnsanlar düzgün iletişim kurmuyor
.......


Yani işimiz var şükür ancak mesleki anlamda memnun olmadığım çoook şey var.

İş bulma hızı açısından tercih etmiştim. Elbette merakım da vardı.

Merak konusu şuradan geliyor; yardım etmek. Bir yaşlı kişi, bir bebek annesi, bir maddi durumu olmayan insan ...... bunlar beni çok derinden etkiler. Bir el uzatmak her zaman isterim. Belki maddi yardım gereklidir bazılarına ancak bir sağlık çalışanının hasta herhangi bir kişiye dokunması maddi karşılığı olmayan bir durumdur.

Gözlerinize binbir endişe ile bakan birine korkma bir şey olmayacak biz buradayız şeklinde bakmanın verdiği mutluluğu da maddi olarak almanız mümkün değildir.

Evet iş hayatımızda bu iş yapılmaz dediğimiz çok nokta olmuştur, oluyor, olacak. Ama inanın size bunu söyleten durum veya insanlar belirli bir süre sonra hatırlayacak ve size minnet ifadesi yapmadıklarına dahi üzüleceklerdir.

Yani hiç bir hizmet alan sizi kesinlikle unutmayacaktır.

Bir eli tutabilmek adına hemşire oldum.

Bir ömür yapmak adına da kendimi geliştirmeye çalılıyorum.

Bugün doğsam gene sağlıkçı olmak isterim.

Çok güzel ifade etmişsiniz. Teşekkürler katkınız için.

Çocukken sorduklarında hep mühendis olmak istiyordum hatta direkt makina mühendisi derdim amcam odtü makinadan mezun diye.Üniversite tercihleri dönemlerinde odtü makina tutmuyordu zaten ama diğer mühendisliklerin de çok kötü durumda olduğunu görüp biranda hemşirelik yazdım.

3.sınıftan itibaren meslek bilincim oturmaya başladı.Kendimi geliştirmem,kimseye ezilmemem,kanuni haklarımı bilmem,meslektaşlarımı korumam ve savunmam gerektiğini idrak etmeye başladım.

Şu an seviyorum mesleğimi evet,çok sorun var ama aşılamayacak türde değiller.

Bana da küçükken ne olacaksınız? diye sorduklarında her zaman icra memuru olacağım derdim. Hatırlıyorum o günlerde herkesin benim bu meslek seçimimle nasıl alay ettiğini, ama ben genede inatla aynı şeyi tekrar ediyordum. Sonra ne oldu bilinmez benim hiç sözel konulara ilgim olmadı. Direk sayısal ve sonrası üniversite hiç istenmeyen meslek 18. tercih geldi kabullenmedim ama yaptım. akademisyen olmaya çalıştım bütün yollar kapandı neredeyse 20 yıldır bu işin içindeyim . Bazen öfkeli uyursunuz, bazen neşeli . Bu mesleği önemsediğinizin işaretidir. Universite 2. sınıf dahiliye kitabımın ilk sayfasında

Dağ tepesinde bir çam olamazsan,
Vadide bir çalı ol.
Ama dere kenarındaki en iyi küçük çalı sen olmalısın.
Çalı olamazsan bir avuç ot ol.
Bir yola neşe ver.
Bir nilüfer olamazsan bir saz ol.
Ama gölün içindeki en canlı saz sen olmalısın.
Hepimiz kaptan olamayız, tayfa olmaya da mecburuz.
Burada hepimiz için birer iş var.
Cadde olamazsan, sokak ol.
Kazanmak ya da kaybetmek ölçü değildir
Her ne isen onun en iyisi sen ol…
Ralph Waldo Emerson                            yazar ve yıllardır kitaplığımın ilk rafında durur.

(01-01-2020, Saat: 16:09)javierpedros Adlı Kullanıcıdan Alıntı: Çocukken sorduklarında hep mühendis olmak istiyordum hatta direkt makina mühendisi derdim amcam odtü makinadan mezun diye.Üniversite tercihleri dönemlerinde odtü makina tutmuyordu zaten ama diğer mühendisliklerin de çok kötü durumda olduğunu görüp biranda hemşirelik yazdım.

3.sınıftan itibaren meslek bilincim oturmaya başladı.Kendimi geliştirmem,kimseye ezilmemem,kanuni haklarımı bilmem,meslektaşlarımı korumam ve savunmam gerektiğini idrak etmeye başladım.

Şu an seviyorum mesleğimi evet,çok sorun var ama aşılamayacak türde değiller.

kendinizi geliştirme konusunda ki düşünceleriniz çok güzel. Umarım tüm meslek hayatınız boyunca yılmadan buna devam edersiniz.

---

(10-01-2020, Saat: 11:38)mujde Adlı Kullanıcıdan Alıntı: Bana da küçükken ne olacaksınız? diye sorduklarında her zaman icra memuru olacağım derdim. Hatırlıyorum o günlerde herkesin benim bu meslek seçimimle nasıl alay ettiğini, ama ben genede inatla aynı şeyi tekrar ediyordum. Sonra ne oldu bilinmez benim hiç sözel konulara ilgim olmadı. Direk sayısal ve sonrası üniversite hiç istenmeyen meslek 18. tercih geldi kabullenmedim ama yaptım.

zoraki olmuş gibi

ama şu dikkatimi çekti, elbette icra memurları kötü insanlar değilde işlerini yaparken işin sonunda insanlar mutsuz olur herhalde. 

bizler de hemşire olarak hoş olmayan durumlarda çalışıyoruz ancak işin sonunda insanlar mutlu oluyor. 

şimdi kabullendiniz mi hala var mı sorun.

Kardeşimi kanser hastalığından kaybettim onun için sağlık okumak istedim

(19-01-2020, Saat: 11:50)Onur Adlı Kullanıcıdan Alıntı: Kardeşimi kanser hastalığından kaybettim onun için sağlık okumak istedim

Allah rahmet eylesin. 

Kardeşin senin vasıtan ile bir çok hastaya dokunmuş olacaktır.